Tussen schaduw en een diepe slaap

L’ étranger #2

paugudi — Thu, 02 Sep 2010 14:55:18 +0000

Er is een zekere orde, regels die bepalen dat
men vertrekt vooraleer het sein op groen springt
en dat een schoothond alleen gekooid
een niet-rokerszone mag betreden.

Als het moet wordt dit soort willekeur
met de hand op de wapenstok afgedwongen,
ook na zonsondergang, wanneer de gelovigen

na het zingen der sirenen, honger en dorst
mogen inruilen voor een uitgebreid festijn
en wij, arme christenhonden in de nacht,
geloof als een ziekte met ons meedragen.

Marrakesh

L’ étranger #1

paugudi — Thu, 02 Sep 2010 14:51:41 +0000

Om de haverklap een bedenking: heeft men
m’n zorgelijke blik wel juist ingeschat?
En als de opluchting zich achteraf
als een ogenblik laat lezen,

geef ik dan de juiste fooi
of negeer ik de schaarste die men
doorgaans voor een nageslacht bewaart?

Ze zullen me nooit tegenspreken, ze lachen
al wat gehavend is bloot en wensen me:
goede reis, wetende dat als ik vertrokken ben,
er geen wereldreiziger is heengegaan.

Marrakesh – Essaouira

Onderkomen

paugudi — Tue, 09 Feb 2010 22:18:10 +0000

Iedereen is hier de schuilnaam
waarachter iedereen zich verschuilt.
Al dan niet in paren, hoor je het
pluimvee naarstig koerend broeden

in gegalvaniseerd gazen kooien die,
met hun perfecte, identieke afmetingen,
door nijvere hoeders werden bedacht.

Soms maakt een verdwaald duivenjong
zich er als walg- of loopvogel nuttig
als een laag-bij-de-grondse schietschijf
die traag oplost in een wolk van veren.

Eindelijk

paugudi — Tue, 20 May 2008 10:36:48 +0000

Laat ons even navelstaren,
mijmeren over zachte rondingen. Niet
over strakke curven die zich krullen
volgens de regels der goniometrie,

maar over weerloze glooiingen
die, als het even kon, niet aan
zichzelf herinnerd willen worden.

Gewenning is een flauw excuus om hen
niet met overgave te kneden, om hen
er niet van te overtuigen dat zij uit-
eindelijk de oorsprong van de wereld zijn.

Vulkaan

paugudi — Fri, 04 Apr 2008 12:41:59 +0000

Na zoveel hitte wordt
een offer ongeloofwaardig,
een breuk meelijwekkend,
van passie rest de as.

Laag na laag bedekt de navel
wat na al die jaren staren
onder ‘n korst bedolven was.

Zoals bij ‘t schillen van een vrucht
de kern klinkt als ‘n vertrouwd geluid,
zonder fatsoen maar onvermijdelijk,
zo rommelt het in m’n buik.

Spoor, zoeken

paugudi — Fri, 04 Apr 2008 12:41:12 +0000

Een spoor nalaten,
een afdruk op de huid
en dan het vel omdraaien
in fragmenten, het geloof

dat vlakken, lijnen
ook wel naden, vooral
tekens kunnen worden.

Wat gehuld is, wordt ontbloot
met de nieuwsgierigheid naar
wat zich onderhuids, niet geheel
onverwacht, laat vormen.

Schuim

paugudi — Sun, 30 Mar 2008 21:43:47 +0000

Zoveel offers, zoveel zoenen
die, in de juiste verhouding
en onwillekeurig in zichzelf
gekeerd, de schijn bewaren.

Is alles ijdelheid? Naar ‘t schijnt
is elk teveel aan goedgelovigheid
dodelijk. Uiteindelijk

wordt alles giftig, alles
wat zich tussen de regels
voortplant, maar niets anders
baart buiten zichzelf.

Bijzit

paugudi — Tue, 22 Jan 2008 22:33:19 +0000

Meubelen heb je in alle maten en gezindten,
in alle vormen van troosteloosheid.
Neem het bijzettafeltje:
is grrag in voornaam gezelschap,

Haar ijdelheid is al gestreeld wanneer
ze uit behaagzieke overwegingen
het feest met het salon mag delen.

Als het bezoek vertrokken is,
laat ze zich heel gedwee
opstapelen of wegbergen
tot de volgende invité.

Berceuse

paugudi — Sun, 06 Jan 2008 14:25:53 +0000

Slaap, slaper, slaapst
en laat dit het laatste zijn
wat we in huis hebben.
Slaap, slaap nu zacht

en laat dit het eerlijkste
zijn wat we in jaren
kunnen verdragen

zonder de hardhorigheid die
oude geliefden mekaar vergeven,
zonder de ander te verliezen
in zwijgen met open mond.

Tall Ships

paugudi — Thu, 13 Dec 2007 22:19:21 +0000

In elk bezit een ander,
op elke kust de kapers
die sprakeloos naderen,
weten wat zwijgen is.

Geen onvertogen woord,
geen kritiek noch vergelijk
waarmee ze bakzeil halen.

In elk bezit de ander,
op elke kust een kaper
die roerloos neemt
wat stuurloos is.

Tussen schaduw en een diepe slaap

L’ étranger #2

L’ étranger #1

Onderkomen

Eindelijk

Vulkaan

Spoor, zoeken

Een spoor nalaten,
een afdruk op de huid
en dan het vel omdraaien
in fragmenten, het geloof

dat vlakken, lijnen
ook wel naden, vooral
tekens kunnen worden.

Wat gehuld is, wordt ontbloot
met de nieuwsgierigheid naar
wat zich onderhuids, niet geheel
onverwacht, laat vormen.

Schuim

Bijzit

Berceuse

Slaap, slaper, slaapst
en laat dit het laatste zijn
wat we in huis hebben.
Slaap, slaap nu zacht

en laat dit het eerlijkste
zijn wat we in jaren
kunnen verdragen

zonder de hardhorigheid die
oude geliefden mekaar vergeven,
zonder de ander te verliezen
in zwijgen met open mond.

Tall Ships

In elk bezit een ander,
op elke kust de kapers
die sprakeloos naderen,
weten wat zwijgen is.

Geen onvertogen woord,
geen kritiek noch vergelijk
waarmee ze bakzeil halen.

In elk bezit de ander,
op elke kust een kaper
die roerloos neemt
wat stuurloos is.

Tussen schaduw en een diepe slaap

L’ étranger #2

L’ étranger #1

Onderkomen

Eindelijk

Vulkaan

Spoor, zoeken

Een spoor nalaten, een afdruk op de huid en dan het vel omdraaien in fragmenten, het geloof dat vlakken, lijnen ook wel naden, vooral tekens kunnen worden. Wat gehuld is, wordt ontbloot met de nieuwsgierigheid naar wat zich onderhuids, niet geheel onverwacht, laat vormen.

Schuim

Bijzit

Berceuse

Slaap, slaper, slaapst en laat dit het laatste zijn wat we in huis hebben. Slaap, slaap nu zacht en laat dit het eerlijkste zijn wat we in jaren kunnen verdragen zonder de hardhorigheid die oude geliefden mekaar vergeven, zonder de ander te verliezen in zwijgen met open mond.

Tall Ships

In elk bezit een ander, op elke kust de kapers die sprakeloos naderen, weten wat zwijgen is. Geen onvertogen woord, geen kritiek noch vergelijk waarmee ze bakzeil halen. In elk bezit de ander, op elke kust een kaper die roerloos neemt wat stuurloos is.

Een spoor nalaten,
een afdruk op de huid
en dan het vel omdraaien
in fragmenten, het geloof

dat vlakken, lijnen
ook wel naden, vooral
tekens kunnen worden.

Wat gehuld is, wordt ontbloot
met de nieuwsgierigheid naar
wat zich onderhuids, niet geheel
onverwacht, laat vormen.

Slaap, slaper, slaapst
en laat dit het laatste zijn
wat we in huis hebben.
Slaap, slaap nu zacht

en laat dit het eerlijkste
zijn wat we in jaren
kunnen verdragen

zonder de hardhorigheid die
oude geliefden mekaar vergeven,
zonder de ander te verliezen
in zwijgen met open mond.

In elk bezit een ander,
op elke kust de kapers
die sprakeloos naderen,
weten wat zwijgen is.

Geen onvertogen woord,
geen kritiek noch vergelijk
waarmee ze bakzeil halen.

In elk bezit de ander,
op elke kust een kaper
die roerloos neemt
wat stuurloos is.